Ryby Morskie

Wargacz merula

kursy językowe wrocław

Wydłużone owalnie ciało (jego wysokość w najwyższym miejscu większa od długości głowy) o stosunkowo małej głowie i krótkim pysku. Bardzo mały otwór gębowy z grubymi, mięsistymi wargami. Szczęki daleko wysuwalne do przodu; na każdej rząd stożkowatych zębów. Kość podniebienna bezzębna, a dolne kości gardłowe zrośnięte w silne płytki żujące. Brzeg kości przedpokrywowej gładki. Łuski dobrze widoczne, jednak stosunkowo małe, 40-48 wzdłuż linii bocznej, przebiegającej równolegle do linii grzbietu. Długa, nie podzielona płetwa grzbietowa podparta 17-19 twardymi i 11-14 miękkimi promieniami. Płetwa odbytowa wzmocniona trzema twardymi i 8-12 miękkimi promieniami. Tylna krawędź płetwy ogonowej z wyraźnym wcięciem w środkowej części. Ubarwienie: mniej zmienne niż u innych gatunków z rodzaju Labrus, przeważnie oliwkowe lub niebieskoszare, niekiedy z niebieską plamką na każdej łusce. Płetwy grzbietowa, ogonowa i odbytowa niebiesko obrzeżone; promienie płetw piersiowych są często brązowe lub pomarańczowe. W okresie tarła wszystkie niebieskie partie ciała nabierają intensywnej barwy. Długość: maksymalnie 45 cm. Występowanie: północny Atlantyk od brzegów Portugalii do wód zachodnioafrykańskich (Maroko, Senegal) oraz koło Azorów, w Morzu Śródziemnym i morzu Marmara. Środowisko: przeważnie na płyciznach w pobliżu skalistych urwisk i na łąkach trawy morskiej na głębokości 2-50 m. Pokarm: jeżowce, mięczaki, skorupiaki oraz wieloszczety. kursy języka niemieckiego